„Z powodu tych i niektórych innych artykułów (np. ograniczających możność testowania, dopuszczających ordalia) duchowieństwo wystąpiło przeciw Zwierciadłu saskiemu. Na podstawie rozprawy opracowanej przez mnicha augustianina Jana Klenkoka papież Grzegorz XI potępił w osobnej bulli (1374 r.) 14 artykułów Zwierciadła (articuli reprobati) i zakazał ich stosowania.
Przepisy Zwierciadła mają charakter wybitnie klasowy. Odróżniają osoby „lepiej urodzone" od „gorzej urodzonych". W przypadku zabicia lub zranienia członków klas uprzywilejowanych przewidują wyższy okup (Wergeld) i nawiązkę za rany. Aktorów, dzieci nieślubne Zwierciadło saskie zalicza na równi z przestępcami do kategorii osób pozbawionych praw (rechtlos). Gorsze było stanowisko prawne kobiet niż mężczyzn.
Osoby posiadające majątek nieruchomy o wartości wyższej niż wergeld, który musiały płacić, nie były obowiązane w przypadku oskarżenia ich o popełnienie zbrodni przedstawiać rękojemców.
Na Zwierciadle saskim opiera się podobna praca nieznanego autora z końca XIII w., będąca po części przeróbką, po części przekładem na język górnoniemiecki Zwierciadła saskiego Zwierciadło niemieckie (Spiegel der deutschen Leute). Praca ta nie zdobyła większego znaczenia. Stała się ona jednak podstawą dla innej pracy Cesarskie prawo ziemskie i lenne (Kaiserliches Land und Lehnrecht) znanej jako Zwierciadło szwabskie (Schwabenspiegel, około 1275 r.). Autor, nieznanego nazwiska, duchowny, występuje jako zwolennik wyższości papiestwa nad cesarstwem. Zabytek ten zawiera prawo, które obowiązywało w Niemczech południowych, przy czym autor w szerokim zakresie uwzględnił także prawo rzymskie i kanoniczne. Zwierciadło szwabskie zdobyło sobie duże znaczenie w południowych Niemczech i w krajach sąsiednich (Czechach). Było tłumaczone na język łaciński, francuski i czeski.“(14)