„Wszystko już było przygotowane, a ojciec wciąż nie nadchodził. Władek z niecierpliwością oczekiwał jego powrotu. Miał przyjść za godzinę, a tu już półtorej godziny minęło. Chłopiec był bardzo ciekaw, jak powstaje prąd elektryczny. Jeszcze raz przyjrzał się przygotowanym przedmiotom. No tak, wszystko gotowe. Na szpuli z tektury własnoręcznie nawinął ponad tysiąc zwojów cienkiego drutu w emalii. A jak się przy tym napracował! Galwanometr przechowywany na półce wydobył z papieru i sprawdził za pomocą starej baterii. Igła odchylała sic posłusznie raz w jedną stronę, raz w drugą — zależnie od sposobu przyłączeniu końcówek baterii. Chłopiec znowu popatrzył na zegar...
Nareszcie zadźwięczał dzwonek. Władek szybko pobiegł, aby otworzyć drzwi ojcu.
_ No, to teraz przypatruj się uważnie rzekł ojciec, biorąc duży magnes do ręki. Za chwilę zobaczysz, jak powstaje prąd elektryczny...
Ojciec zbliżył powoli magnes do szpuli z drutem i nagle szybkim ruchem wsunął jeden jego koniec do wnętrza szpuli.
— Ojej...! — zawołał Władek — strzałka, nie, igła naszego galwanometru wychyliła się...! Ale dlaczego zaraz wróciła na swoje dawne miejsce Przecież magnes nadal znajduje się wewnątrz szpuli...“(2)